TR/PL Antologia nowego dramatu polskiego
Pierwszy sezon poligonu dramaturgicznego zakończony. Zmiany w naszym kraju zachodzą tak szybko, że niemal czujemy, jak słowa, które wypowiadamy czy zapisujemy, stają się historycznym świadectwem. W manifeście TR/PL pisaliśmy; ?Fruniemy szybko. Wreszcie, po wejściu do linii Europejskiej, dostaliśmy skrzydeł. Czas jest wyjątkowy". Antologia tekstów podsumowująca kilka miesięcy zmagań z materią dramatu ukazuje się w zupełnie innym kraju, tak zwanej IV RP. Fruniemy coraz wolniej, skrzydła nam opadają, a czas wyjątkowy staje się coraz bliższy stanowi wyjątkowemu. Dlatego postanowiliśmy prowadzić dalej rozpoznanie walką na naszym poligonie.
Czas realizacji: 2-4 dni
ISBN: 8391806251
Liczba stron: 292 s.
dodaj do koszyka
Cena: 23.50 zł
Zobacz także:
Odbudowa państwa polskiego 1914-1918
?Gdy w roku 1978 ukazała się Odbudowa państwa polskiego, natychmiast zajęła miejsce wśród ważnych utworów polskiej historiografii. Odległość, która dzieli nas od tamtego czasu to nie tylko ponad ćwierć wieku, ale i ogromna zmiana warunków, w porównaniu do tych, w jakich polski czytelnik otrzymywał tę książkę. Mimo to jednak i dziś pozostaje ona dziełem nie tylko znaczącym, ale w pewien sposób szczególnym. W tej postaci jaką ma, wyjść mogła chyba tylko spod jednego pióra - Janusza Pajewskiego. Zarazem zaś trudno wyobrazić sobie, by mogło jej nie być wśród prac zmarłego niedawno nestora polskich historyków. [...] W ostatnich kilkunastu latach ukazało się szereg publikacji na temat odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 r. Ale ciągle nie pojawiło się nic, co dorównałoby Odbudowie, tym bardziej zaś ją przewyższało. Przede wszystkim dlatego, że góruje ona nad wymienionymi rozległością problematyki. A także dlatego, że - powtórzmy - taką książkę mógł napisać tylko jeden człowiek, łącz...
Problemy teorii dramatu i teatru
Antologia Problemy teorii dramatu i teatru to podstawowy podręcznik do nauki o teatrze. Jej drugie wydanie - zmienione i poszerzone - zawiera najważniejsze wypowiedzi teoretyczne o dramacie i teatrze opublikowane po 1945 r. Dzięki temu ukazuje obraz dziejów polskiej myśli teatrologicznej, ujawnia główne problemy, na których skupiła się uwaga badaczy, prezentuje ich poglądy i stanowiska metodologiczne. W pierwszym tomie znalazły się rozprawy, poświęcone ogólnej teorii dramatu i jego różnym elementom strukturalnym oraz dotyczące tzw. teatralnej teorii dramatu, wokół której przez wiele lat toczyła się zasadnicza dyskusja teoretyczna. Uwzględniono również teksty omawiające najnowsze przemiany dramatu. Drugi tom Problemów teorii dramatu poświęcony jest sztuce teatru. Oprócz rozpraw dotyczących różnych zagadnień estetyki i teorii dzieła teatralnego (funkcje mowy scenicznej, przestrzeń i czas) znalazły się tu teksty prezentujące semiologiczną i fenomenologiczną teorię teatru oraz omawiające charakterystyczne cechy teatru jako widowiska i jego miejsce wśród innych widowisk. Tom zawiera także obszerne wykazy bibliograficzne ważniejszych publikacji polskich i obcych, które ukazały się do roku 2003.
Antologia wierszy polskiego romantyzmu t.1
Poezja polska w antologiach to seria prezentująca dzieje polskiej twórczości poetyckiej od Średniowiecza, przez Odrodzenie, Barok, Oświecenie, Romantyzm, Pozytywizm, Młodą Polskę, XX wiek, aż po czasy współczesne. Przeznaczona jest dla uczniów szkół średnich, studentów kierunków humanistycznych, osób zawodowo zajmujących się literaturą piękną oraz dla wszystkich jej miłośników. Kolejne tomy przygotowują najwybitniejsi znawcy poszczególnych okresów literackich.
Niniejszy tom, prezentujący wiersze polskiego Romantyzmu, został opracowany przez prof. Bogusława Doparta i dr hab. Agnieszkę Ziołowicz.
Pamięć zbiorowa społeczeństwa polskiego w okresie transformacji
Socjologowie polscy już od początku lat sześćdziesiątych XX wieku systematycznie podejmowali temat ?żywej historii? ? oddziaływania przeszłości na żyjące pokolenia. W ostatnich dekadach tematyka ta zyskała na znaczeniu, a w wielu krajach toczą się poważne, a często trudne i bolesne dyskusje o różnych sposobach reprezentowania zbiorowego doświadczenia. Prace przygotowane w ramach projektu badawczego ?Współczesne społeczeństwo polskie wobec przeszłości? wnoszą do socjologicznej debaty propozycje teoretycznego ujęcia pamięci zbiorowej, podsumowania badań dawniejszych, nowe ustalenia empiryczne oraz wynikające z nich pytania i hipotezy. Książka Pamięć zbiorowa społeczeństwa polskiego w okresie transformacji prezentuje przemiany postaw Polaków wobec przeszłości obserwowane od końca PRL do 2004 roku, gdy Polska weszła do Unii .Europejskiej, a w życiu publicznym krystalizowała się idea budowy IV RP. Autor, socjolog, pracownik Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego (1980?1995), CBOS (1985?1991), a od 1991 Instytutu Badania Opinii i Rynku Pentor Research International, analizuje ?potoczną? pamięć zbiorową ? postrzeganie i doświadczanie przeszłości przez ?przeciętnych ludzi? niezajmujących się zawodowo historią. W swojej pracy wykorzystuje różnorodne materiały: badania socjologiczne, sondaże opinii publicznej, publikacje prasowe i wiele innych źródeł. W pierwszych rozdziałach skupia się na funkcjonowaniu pamięci zbiorowej w życiu codziennym. Pisze o tradycji rodzinnej, ?utowarowieniu? przeszłości postępującym wraz z rozwojem gospodarki rynkowej oraz o ruchu rekonstrukcji historycznych ? nowego typu działaniach społecznych zorientowanych na odtwarzanie wybranych fragmentów dziejów. Dalsze rozdziały dotyczą przemian kanonu tradycji narodowej, a także tematów, które po roku 1989 budziły wiele dyskusji i wywoływały silne emocje ? postrzegania i oceny PRL oraz funkcjonowania w pamięci Polaków stanu wojennego wprowadzonego 13 grudnia 1981 roku. Ta książka to rozważny głos w polskiej debacie o polityce historycznej. Wnosi też wiele do rozumienia procesów kształtowania się tożsamości zbiorowych.
Kształt literacki dramatu Samuela Becketta
Nie jest to książka wyłącznie o Becketcie, chociaż analizowane są w niej tylko teksty Becketta. Autor skupia się przede wszystkim na angielskich wersjach jego dramatów scenicznych, jednak wbrew dominującej obecnie tendencji podejmuje próbę odczytania dramatu jako części literatury, jako twórczości przynależnej sferze wyobraźni. Do najważniejszych poruszanych tu problemów wypada zaliczyć: konfrontację warstwy językowej dramatu ze stroną wizualną przedstawienia, relacje pomiędzy szeroko rozumianym pismem a mową, kształtowanie modelu świata poprzez przywołany model teatru, i wreszcie rozbieżność pomiędzy światem zjawiskowym a sposobami jego opisu. Przy tym wszystkim, prezentowane są tu główne kierunki ewolucji dramatu Samuela Becketta oraz podkreślany jest zmienny, niejednorodny i niejednolity charakter jego twórczości.