Zobacz także:

Księga imion polskich
Księga imion polskich jest zaproszeniem do fascynującej podróży po świecie znaczeń i symboliki imion. Dzięki tej niezwykłej księdze: - poznasz znaczenie, pochodzenie i brzmienie w innych językach imienia Twojego oraz Twoich bliskich - zgłębisz treść wyroczni Tarota, przygotowaną specjalnie do Księgi imion polskich przez wróżkę Halszkę - sprawdzisz, jakie cechy, zainteresowania, liczby, kolory i amulety najbardziej pasują do Ciebie i osób noszących Twe imię - dowiesz się, kto był lub jest Twoim sławnym imiennikiem - świadomie wybierzesz najlepsze imię dla Twojego dziecka - zgodnie z jego datą urodzin, horoskopem i przypisanymi predyspozycjami.

Spotkanie
Rodzina Baxterów przygotowuje się do wyjątkowego spotkania. Prawie wszystkie dorosłe dzieci Baxterów - oprócz jednego - mają powody do świętowania. Gdy wszystko zaczyna się już dobrze układać, śmiertelna diagnoza staje się szokiem dla całej rodziny.

Wychowanie jako spotkanie
Celem książki jest ukazanie tischnerowkiej filozofii człowieka jako cennego źródła inspiracji pedagogicznych, próba ujęcia jego koncepcji człowieka jako paidei, która stać się może filozoficznym fundamentem nowoczesnej teorii wychowania. Wyartykułowanie filozofii wychowania inspirowanej tischnerowską filozofią człowieka wydaje się być szczególnie ważne wobec obserwowanego obecnie procesu rozmijania się teorii pedagogicznych z praktyką wychowania. Szczególnie inspirująca dla teoretyków i praktyków wychowania może być Tischnera koncepcja człowieka agatologicznego, czyli człowieka stającego się, tworzącego samego siebie, odpowiadającego na spotkane dobro. W ten sposób ujętą Tischnerowską filozofię człowieka autor książki ukazuje jako podstawę oryginalnej paidei oraz ufundowanej na niej pedagogii agatologicznej. Pierwsza część książki poświęcona jest wskazaniu na związki i zależności pomiędzy filozofią i pedagogiką przez odwołanie się do kategorii paidei. Paideia wiąże refleksję nad istotą człowieczeństwa i powinnościami człowieka z praktyką wychowania, polegającą na pobudzaniu człowieka do życia moralnego. Dlatego stanowić może bogate źródło inspiracji dla współczesnej filozoficznej refleksji nad teoretycznymi i praktycznymi aspektami wychowania. Drugi i trzeci rozdział stanowi rekonstrukcję Tischnerowskiej filozofii człowieka, zwłaszcza tych wątków w twórczości krakowskiego filozofa, które wydają się być znaczące dla ujęć pedagogicznych. Ostatni, IV rozdział, jest próbą skonstruowania modelu paidei opartego na Tischnera koncepcji człowieka. Model pedagogii agatologicznej, jak wynika z rekonstruowanej koncepcji człowieka agatologicznego, zorganizowany jest wokół podstawowych założeń pedagogii agatologicznej: ujęcia dobra jako celu wychowania, wolności jako warunku wychowania, podkreślenie roli wychowawcy w procesie wychowania oraz ukazanie struktury relacji międzyosobowych w tym procesie.

Spotkanie w Wenecji
?Jestem w niebezpieczeństwie. Musisz mi pomóc. Błagam, spotkaj się ze mną w Wenecji?. Właścicielka paryskiego antykwariatu jest zaniepokojona rozpaczliwą prośbą nieznanej dotąd kuzynki. Zwłaszcza, że przerażona kobieta wymienia imię jej narzeczonego, który dzień przed planowanym ślubem zniknął bez słowa wyjaśnienia. Wyruszając do Wenecji, Preshy jeszcze nie podejrzewa, że została uwikłana w sieć kłamstw, podstępów i zbrodni.

Na spotkanie tęczy
W tej książce proponuję Państwu, a właściwie głównie Pańastwa wychowankom, naprawdę dobrą zabawę. Wszystkie scenariusze zostały już "przetestowane". spektakle wystawione na ich podstawie bardzo podobały się młodym widzom, a równie ważne młodzi aktorzy z mej grupy teatralnej fantastycznie bawili się przy ich tworzeniu. Drodzy Czytelnicy, nauczyciele, pedagodzy, wychowawcy, wszyscy ci, dla których najważniejszym dobrem jest Dziecko! Ależ górnolotne zabrzmiały te słowa. Może i tak, ale przecież taka jest prawda, wszyscy chcemy, by nasze dzieci rozwijały się, otwierały na świat, stawały się twórcze, pewne swej wartości, by odnajdowały w sobie zdolności, o których istnienie same siebie nie podejrzewałyby. A my jesteśmy po to, by im w tym pomóc, wskazać drogę. Zabawa w teatr może być właśnie jedynym ze środków do osiągnięcia tego szczytu celu.