Zobacz także:

Huna Na tropie tajemnicy
Droga Huny opiera się na własnym doświadczeniu, na nieustannym odkrywaniu i budowaniu wewnętrznej mocy oraz sposobów jej wykorzystania. Służy naprowadzaniu na różne sposoby postrzegania świata i na możliwość zastosowania różnych form zewnętrznej i wewnętrznej aktywności dla potrzeb tworzenia harmonii, zdrowia i szczęścia.

Martina Heideggera myślenie sztuki
Najlepszą polską pracą o estetyce Heideggera jest książka Cezarego Woźniaka MARTINA HEIDEGGERA MYŚLENIE SZTUKI, zawierająca, oprócz doskonałych analiz jego poglądów, także przedstawienie aktualnego stanu badań i wyczerpującą bibliografię.

Capoeira brazylijska forma sztuki
Capoeira splata walkę, muzykę, taniec, modlitwę i rytuał w przemyślną strategię, dzięki której ludzie mogą razem żyć, trudzić się, obchodzić uroczystości, a przede wszystkim przetrwać. W swojej książce Bira Almeida- albo Mestre Acordeon, jak z szacunkiem nazywa się go w kołach związanych z capoeirą dokumentuje swą własna tradycję zarówno okiem historyka, jak i namiętnym sercem capoeirista. Przenosi on czytelnika od początku historii Nowego Świata w Brazylii przez ulice dwudziestowiecznej Bahii (duchowego domu capoeiry) aż do gigantycznych miejskich ośrodków w Ameryce północnej (gdzie jak grzyby po deszczu)wyrastają nowe linie sukcesji starych mistrzów). Książka ta jest wartościowa dla wszystkich zainteresowanych tradycjami etnokulturowymi, sztukami walki i muzyką, a także tych, którzy pragną usłyszeć słowa prawdziwego mestre, oddanego misji zachowania swego afro-brazylijskiego dziedzictwa.

Japońskie sztuki walki
Książka przedstawia historyczne i kulturowe czynniki, które kształtowały w ciągu stuleci poszczególne szkoły jujutsu,a w ogólności szkoły sztuki walki. Współcześni praktycy japońskich sztuk walki, szczególnie aikido, judo, iaido, kendo i oczywiście jujutsu, znajdą tu doskonały materiał źródłowy pogłębiający rozumienie uprawianej przez siebie sztuki.

Ars Longa Vita Brevis tradycyjne i nowoczesne metody badania dzieł sztuki
W lutym 2002 roku minęła dziesiąta rocznica śmierci profesora Zbigniewa Brochwicza (1924?1992), długoletniego kierownika Zakładu Technologii i Technik Malarskich w Instytucie Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa UMK w Toruniu. W ciągu minionych lat odczuwało się dotkliwy brak tego wybitnego konserwatora i badacza dzieł sztuki. Profesor dr Zbigniew Brochwicz należał do inspiratorów i organizatorów Instytutu Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa oraz Wydziału Sztuk Pięknych, będąc jego dziekanem w latach 1972-1975.