Zobacz także:

Pamięć zbiorowa społeczeństwa polskiego w okresie transformacji
Socjologowie polscy już od początku lat sześćdziesiątych XX wieku systematycznie podejmowali temat ?żywej historii? ? oddziaływania przeszłości na żyjące pokolenia. W ostatnich dekadach tematyka ta zyskała na znaczeniu, a w wielu krajach toczą się poważne, a często trudne i bolesne dyskusje o różnych sposobach reprezentowania zbiorowego doświadczenia. Prace przygotowane w ramach projektu badawczego ?Współczesne społeczeństwo polskie wobec przeszłości? wnoszą do socjologicznej debaty propozycje teoretycznego ujęcia pamięci zbiorowej, podsumowania badań dawniejszych, nowe ustalenia empiryczne oraz wynikające z nich pytania i hipotezy. Książka Pamięć zbiorowa społeczeństwa polskiego w okresie transformacji prezentuje przemiany postaw Polaków wobec przeszłości obserwowane od końca PRL do 2004 roku, gdy Polska weszła do Unii .Europejskiej, a w życiu publicznym krystalizowała się idea budowy IV RP. Autor, socjolog, pracownik Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego (1980?1995), CBOS (1985?1991), a od 1991 Instytutu Badania Opinii i Rynku Pentor Research International, analizuje ?potoczną? pamięć zbiorową ? postrzeganie i doświadczanie przeszłości przez ?przeciętnych ludzi? niezajmujących się zawodowo historią. W swojej pracy wykorzystuje różnorodne materiały: badania socjologiczne, sondaże opinii publicznej, publikacje prasowe i wiele innych źródeł. W pierwszych rozdziałach skupia się na funkcjonowaniu pamięci zbiorowej w życiu codziennym. Pisze o tradycji rodzinnej, ?utowarowieniu? przeszłości postępującym wraz z rozwojem gospodarki rynkowej oraz o ruchu rekonstrukcji historycznych ? nowego typu działaniach społecznych zorientowanych na odtwarzanie wybranych fragmentów dziejów. Dalsze rozdziały dotyczą przemian kanonu tradycji narodowej, a także tematów, które po roku 1989 budziły wiele dyskusji i wywoływały silne emocje ? postrzegania i oceny PRL oraz funkcjonowania w pamięci Polaków stanu wojennego wprowadzonego 13 grudnia 1981 roku. Ta książka to rozważny głos w polskiej debacie o polityce historycznej. Wnosi też wiele do rozumienia procesów kształtowania się tożsamości zbiorowych.

Polska i Niemcy wobec wyzwań procesów integracyjnych
Wstęp Pierwsza dekada XXI wieku zapisze się w historii gospodarczej i politycz­nej Europy procesami zbliżenia i integracji dwóch oddzielonych do niedawna krajów o odmiennych systemach politycznych i gospodarczych. Spektakularny upadek systemu gospodarki centralnie planowanej i kierowniczej roli partii ko­munistycznej decydującej o wszystkich przejawach życia społecznego otworzyły drogę do głębokich przemian w tzw. bloku socjalistycznym. Likwidowanie istniejących podziałów politycznych i gospodarczych w powo­jennej Europie po drugiej wojnie światowej zaczęło się od wprowadzenia planów stabilizacji i przemian strukturalnych pod egidą Międzynarodowego Funduszu Wa­lutowego, Banku Światowego oraz Unii Europejskiej. Ich realizacja umożliwiła bardzo szybko nawiązanie bliższych stosunków gospodarczych i politycznych z najbliższym geograficznie partnerem - Unią Europejską. Przez kraje Europy Wschodniej zostały podpisane umowy o stowarzyszeniu, otwierające nowy etap stosunków międzynarodowych z krajami Unii Europejskiej, na wszystkich pła­szczyznach życia gospodarczego i politycznego. Umowy stowarzyszeniowe po­zwoliły na rozpoczęcie negocjacji w sprawie akcesji tych krajów do struktur Wspólnoty Europejskiej budowanych od kilkudziesięciu lat w zachodniej Europie. Procesy bezprecedensowego zbliżenia dwóch grup krajów działających przez pół wieku w odmiennych uwarunkowaniach geopolitycznych niosą ze sobą wie­le niewiadomych i wyzwań, którym muszą one stawić czoło. Problemy bieżącej sytuacji i przyszłych etapów integracji krajów Europy Wschodniej, głównie Polski i Niemiec, były przedmiotem konferencji pt. Polska i Niemcy wobec wyzwań procesów integracyjnych zorganizowanej przez Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy Brandta Uniwersytetu Wrocław­skiego. Przez pryzmat poszczególnych problemów ekonomicznych, prawnych i politycznych uczestnicy konferencji spojrzeli na zadania, które stoją przed szyb­ko integrującą się Europą. W referatach i dyskusji poruszono wiele zagadnień do­tyczących konkretnych działań, jakie podejmowane są na różnych poziomach go­spodarki i instytucji państwa.

Represje wobec Kościoła katolickiego na Dolnym Śląsku i Opolszczyźnie 1945?1989
Niniejsza publikacja zawiera materiały z sesji naukowej zorganizowanej przez wrocławski Oddział Instytutu Pamięci Narodowej i Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu. Wpisuje się ona w nurt badań podejmowanych przez IPN dotyczących różnorodnych form represji wobec Kościoła katolickiego w Polsce w latach 1945?1989. Prezentuje sytuację i znaczenie oraz doświadczenia Kościoła katolickiego w naszym kraju w okresie rządów komunistycznych ? na przykładzie Dolnego Śląska i Opolszczyzny, z uwzględnieniem ich specyfiki.

Wojsko polskie w ZSSR w 1943 roku wobec powstającego systemu władzy
"Przysięgam ziemi polskiej i narodowi polskiemu, że do ostatniej kropli krwi, do ostatniego tchu będę zwalczać wroga - Niemca, który zniszczył Polskę, do ostatniej kropli krwi, do ostatniego tchu walczyć będę o wyzwolenie Ojczyzny, abym mógł żyć i umierać jako prawy i uczciwy żołnierz Polski. Tak mi dopomóż Bóg".

Kościół katolicki w Bydgoszczy wobec prób laicyzacji i dezintegracji społeczeństwa w okresie rządów
W oparciu o liczne źródła proweniencji kościelnej oraz instytucji i urzędów państwowych zanalizowano poszczególne segmenty i determinanty życia religijnego bydgoszczan w latach 70. ? w okresie tzw. pozornej normalizacji stosunków pomiędzy państwem a Kościołem katolickim. Podjęto m.in. ważkie problemy stosunku nowej ekipy do kwestii budownictwa sakralnego, katechizacji dzieci i młodzieży, dyskryminowania wiernych Bydgoszczy oraz postaw duchowieństwa i wiernych w okresie Grudnia ?70 oraz pierwszej pielgrzymki Ojca Świętego do Ojczyzny.