Zobacz także:

Cukrzyca
W książce zaproponowano metody walki z cukrzycą typu I i II, wysokim lub niskim stężeniem cukru we krwi i stanem przedcukrzycowym. Opisano w niej produkty, napoje i zioła o których wiadomo, że mają działanie przeciwcukrzycowe, listy produktów i zalecenia dietetyczne dostosowane do grupy krwi diabetyka. Ponadto przedstawiono najnowsze odkrycia a temat stanu przedcukrzycowego, hiper- i hipoglikemii, otyłości i innych czynników prowadzących do cukrzycy.

Słownik ang-pol pol-ang
Około 40 000 haseł z transkrypcją fonetycznąDla uczniów, handlowców i turystów

O bogatym młodzieńcu, który nie odszedł zasmucony. Bł. Michał Czartoryski (1897-1944)
Kolejna książka autora Nieba dla akrobaty i cyklu o księdzu Groserze. Tym razem Grzegorczyk ukazuje arcyciekawą postać błogosławionego kapelana powstania warszawskiego, który zginął, ponieważ nie chciał opuścić rannych powstańców. Pochodzący z jednego z najsłynniejszych rodów książęcych Jan Czartoryski porzucił świat, wstąpił do dominikanów i przyjął imię Michał. Jego sylwetka jest pokazana w ilustrowanym licznymi fotografiami szeregu impresji i wspomnień, nie zawsze jednoznacznych i dobrych... Widzimy człowieka żyjącego Ewangelią, ale niepozbawionego ludzkich rysów. Jego przykład pomaga nam zadać sobie pytanie: co zrobić, by nie odejść zasmuconym, kiedy oddało się wszystko?

Wojciech Gerson 1831-1901
Gerson Wojciech (1831-1901), polski malarz, ilustrator, publicysta, organizator życia artystycznego, wykształcony w uczelniach plastycznych Warszawy i Petersburga. Wybitny przedstawiciel realizmu, współzałożyciel Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych (1860), profesor w warszawskiej Klasie (Szkoły) Rysunkowej (1872-1896). Odgrywał zasadniczą rolę w życiu artystycznym Warszawy i Królestwa Polskiego, za podstawę sztuki uznawał studia rysunkowe, był przeciwnikiem impresjonizmu, symbolizmu i secesji. Olbrzymi dorobek malarski obejmuje ponad 500 płócien, był również autorem malowideł ściennych. Realizował realistyczną tematykę rodzajową, pejzaż, kompozycje historyczne, religijne, alegoryczne, portrety oraz akty. Większość prac wykazuje dużą biegłość warsztatową, natomiast nie wszystkie wytrzymały próbę czasu w swej warstwie znaczeniowej. W dziedzinie malarstwa historycznego próbował bezskutecznie współzawodniczyć z J. Matejką - np. Śmierć Przemysława (1881). Najcenniejszy dział tworzą pejzaże tatrzańskie, realizowane prostymi środkami - wąską gamą kolorystyczną opartą na jednym tonie i bogatą fakturą, np. Zwał Skalisty w dolinie Białej Wody (1892), Wyschnięty potok w Tatrach (1893), Cmentarz w górach (1894). Ponadto wydał albumy: Widoki Warszawy (1852), Willanów, Album widoków i pamiątek..., (1877), ilustrował kalendarze z lat 1857-1869. Jako pedagog pozostawiał uczniom wybór drogi artystycznej, odradzał kopiowanie, kształcąc samodzielnych mistrzów pędzla i palety tej miary co: m.in. J. Pankiewicz, J. Stanisławski, J. Chełmoński, L. Wyczółkowski, W. Podkowiński. Najliczniejszy zespół obrazów posiada Muzeum Narodowe w Warszawie.