Zobacz także:

Obecność T.S. Eliota w literaturze polskiej
Celem niniejszej rozprawy jest opisanie obecności w polskiej literaturze XX w. poezji i myśli krytycznej. T.S. Eliota. Przedmiotem badania są sposoby wchodzenia dzieła autora "Ziemi jałowej" w poezję polską oraz w eseistykę literacką, następnie konteksty i tryby, w jakich jego obecność się ujawniła, i wreszcie konsekwencje, jakie dialog z Eliotem miał dla kształtowania się twórczości autorów współtworzących szeroko rozumiany nurt metafizyczny w powojennej poezji polskiej. Zagadnienia te zostały omówione w toku analizy związków z dziełem Eliota w twórczości poetyckiej Czesława Miłosza, Tadeusza Różewicza i Jarosława Marka Rymkiewicza oraz w eseistyce literackiej Ryszarda Przybylskiego i Jarosława Marka Rymkiewicza. Tłem analiz jest zarys recepcji twórczości autora "Ziemi jałowej" w Polsce w latach trzydziestych (szkice Wacława Borowego i przekłady Józefa Czechowicza), czterdziestych (dyskusja wokół tomu "Ocalenie" Miłosza) i sześćdziesiątych (pierwsze książkowe edycje dzieł Eliota w Polsce oraz kształtowanie się w polskiej poezji i krytyce koncepcji współczesnego klasycyzmu).

Legenda o Esterce w literaturze jidysz i polskiej
Publikacja powstała dla zachowania pamięci o wspólnej przeszłości Żydów i Polaków, wspierania polsko - zydowskiej współpracy kulturalnej oraz organizowaniu wymiany uczonych i studentów.

Od Szczecina do ... Października Studia o literaturze polskiej lat pięćdziesiątych
Szkice zawarte w niniejszej książce powstały w ciągu ostatnich kilku lat przede wszystkim jako wystąpienia prezentowane na historyczno- czy teoretycznoliterackich konferencjach. Łączy je jednak pewien element wspólny. Intencją autora było, zapożyczę się u Marii Jakitowicz, ,,dopełnianie obrazu" literatury polskiej lat pięćdziesiątych. Chronologiczne granice zjawisk literackich omówionych w tej książce wykraczają bowiem nieco poza cezury wskazane w jej tytule. Z jednej strony mowa w otwierającym książkę szkicu "Ciągłość czy kataklizm?" o polskiej prozie presocrealistycznej, z drugiej w studium "Kostium historyczny w popaździernikowej prozie rozrachunkowej" o epice przynoszącej rozrachunek ze stalinizmem. Inne artykuły dotyczą czy to pewnych aspektów teoretycznych literatury lat pięćdziesiątych ("Literatura polskiego socrealizmu. Wybrane problemy genologiczne", "Wariantywność socrealistycznego tekstu literackiego jako problem badawczy", "...

O ukrytych nurtach w polskiej literaturze. Ostatnia rozmowa z Joanną Salamon
Joanna Salamon przez wiele lat zajmowała się tropieniem ukrytych nurtów polskiej literatury, rozszyfrowaniem znaczeń obecnych w utworach oddzielonych od siebie często wręcz nie latami czy dziesięcioleciami, ale wiekami. Wiązała te wątki, by odsłonić swoisty kosmos literatury polskiej i zaproponować jego odkrywczą analizę. Dogłębna znajomość omawianych utworów, precyzyjna analiza tekstów i związków między nimi to zarazem metoda pozwalająca na odniesienie się do współczesnej twórczości i krytyki literackiej.

O literaturze polskiej
?W ciągu trzydziestu lat Gombrowicz napisał wiele tekstów o literaturze polskiej. Żaden 2 nich nie powstał jednak jako osobny esej czy recenzja, każdy był bowiem częścią większej całości literackiej - Dziennika, Wspomnień polskich, Rozmów z Dominikiem de Roux oraz licznych wywiadów. Jest wśród tych utworów kilka tekstów, które stały się w dorobku Gombrowicza klasycznymi już portretami wybitnych pisarzy, kilku książek i literatury międzywojennej jako całości. Znakomicie napisane, pełne błyskotliwych spostrzeżeń, podsumowań, sentencji czy porównań, należą dziś do najczęściej cytowanych Gombrowiczowskich opinii o piśmiennictwie polskim XX wieku". {Włodzimierz Bolecki, Posłowie)