Zobacz także:

W świat z komputerem. Prezentacje, sieci, bazy danych
Prezentowany zeszyt ćwiczeń ma wspomóc realizację programu nauczania informatyki na poziomie gimnazjum. Nie jest związany ściśle z żadnym podręcznikiem, jest jednak na tyle uniwersalny, że może stanowić pomoc dla nauczycieli posługujących się niemal każdą z dostępnych na rynku książek. Opiera się bowiem na obowiązującej podstawie programowej.

Psychologia w postępowaniu karnym
Dla psychologów powołanych do pomocy w rozwiązywaniu problemów prawnych, dla prawników korzystających z opinii psychologicznych (prokuratorów, sędziów, adwokatów), dla wszystkich zainteresowanych ludzkim zachowaniem Autorzy przygotowali monografię zawierającą przegląd współczesnych teorii i pojęć z zakresu psychologii ogólnej, sądowej oraz omówienie konkretnych przypadków, w których w procesie karnym zasięga się opinii biegłych psychologów. Józef Krzysztof Gierowski ? dr praw, dr hab. psychologii, prof. nauk medycznych, prof. w Instytucie Ekspertyz Sądowych w Krakowie (od 1994), kierownik Zakładu Patologii Społecznej Katedry Psychiatrii UJ CM (1991?1996), kieruje Zakładem Psychologii Lekarskiej, a także Pracownią Psychopatologii Sądowej Katedry Psychiatrii UJ CM (od 2003), przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Ekspertyz Sądowych w Krakowie (2003-2007), przewodniczący Komisji ds. Rekomendacji dla biegłych psychologów PTP (od 2002), laureat Nagrody I stopnia im. Prof. Bohdana Zawadzkiego ?w uznaniu wybitnych zasług dla rozwoju psychologicznej praktyki sądowej i klinicznej? (2004), autor i współautor ponad 250 publikacji naukowych z zakresu psychologii, psychiatrii sądowej i psychologii lekarskiej oraz monografii. Teresa Jaśkiewicz-Obydzińska ? psycholog sądowy, kierownik Zakładu Psychologii Sądowej Instytutu Ekspertyz Sądowych w Krakowie (od 1989), wykładowca Centrum Edukacyjnego Nauk Sądowych, członek Komisji ds. Rekomendacji dla biegłych psychologów PTP, członek Europejskiego Stowarzyszenia Psychologii i Prawa (EAPL), a także zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Psychologii Śledczej (IA-IP) oraz Rady Fundacji Dzieci Niczyje, autorka i współautorka kilkudziesięciu publikacji z zakresu psychologii sądowej. Magdalena Najda ? ukończyła Psychologię i Filozofię na Uniwersytecie Warszawskim oraz Podyplomowe Studium Nauk Społecznych i Politycznych na Uniwersytecie Europejskim we Florencji, w latach 1987?2001 pracownik naukowy Wydziału Psychologii UW, obecnie główny specjalista w Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury, współautorka pracy z zakresu etyki prawniczej.

Prawo do lokalu mieszkalnego jako przedmiot stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami
Stan prawny na 1.04.2008 r. Oddawana w ręce czytelników książka stanowi interesujące - zarówno z punktu widzenia praw i obowiązków samych małżonków, jak i osób trzecich - opracowanie problematyki dotyczącej zajmowania lokali mieszkalnych przez osoby pozostające w związku małżeńskim, a także te, których małżeństwo ustało. Na uwagę zasługuje to, iż główne tezy przedmiotowej monografii autor oparł na socjologicznej definicji małżeństwa oraz na analizie roli, jaką odgrywa posiadanie własnego, choćby najskromniejszego, mieszkania dla budowania i wzmacniania prawidłowych więzi pomiędzy małżonkami. Ta ostatnia kwestia została przy tym opracowana na podstawie bogatej literatury socjologicznej i psychologicznej, w której przyjęło się stanowisko, że jedynie samodzielne zamieszkiwanie małżonków stwarza im najkorzystniejsze warunki do wypracowania właściwych relacji z rodzicami oraz pozwala im na uzyskanie tzw. wewnętrznej samodzielności. Adresaci: Publikacja polecana jest zarówno dla praktyków, jak i teoretyków prawa w omawianym zakresie.

Maria Magdalena
Zainteresowanie postacią świętej Marii Magdaleny przeżywa dziś renesans. Przez całe wieki jej osobę interpretowano na wiele różnych sposobów. Kim naprawdę była? Apostołką Apostołów? Świętą grzesznicą? Niosącą mirrę? Małżonką Jezusa? Boginią? Amy Welborn poddaje dokładnej analizie rozwój kultu świętej Marii Magdaleny - od wczesnego chrześcijaństwa do czasów nam współczesnych. Przedstawia, jak na przestrzeni wieków zmieniała się interpretacja jej postaci i jej znaczenie w życiu chrześcijan. Autorka nie ogranicza się jedynie do wskazania miejsca Marii Magdaleny w nauce Kościoła, zachodniego i wschodniego, pokazuje również, jak funkcjonowała ona w literaturze, zwłaszcza hagiograficznej, i sztuce oraz jak osoba świętej wykorzystywana jest dzisiaj - kto podpiera nią własne doktryny i w jakim celu.

Wrocławski teatr niezależny
Czy uprawianie teatru alternatywnego ma jeszcze sens, skoro trudno wskazać wobec czego ma on stanowić alternatywę? Nie jest to już przecież studencki teatr amatorski buntujący się przeciwko systemowi? Współczesny teatr niezależny może być wielopokoleniowy, najczęściej tworzony jest przez wykształconych aktorów i reżyserów, którzy nie muszą już walczyć o wolność słowa i artystyczną swobodę. Dawno osiągnęli to inni. Trudno nawet mówić o próbie przeprowadzenia rewolucji teatralnej, skoro wszystko już było i to w teatrze instytucjonalnym? Zainteresowanie sceną niezależną jest jednak niezaprzeczalne, a swoisty fenomen stanowią widzowie zupełnie niezorientowani w ogólnopolskim życiu teatralnym, a pozostający na bieżąco z premierami takich grup, jak chociażby Ad Spectatores. Na czym więc polega ta odmienność ?teatrów o niewygodnych krzesłach?? Próbą odpowiedzi na to pytanie jest książka ?Wrocławski teatr niezależny? autorstwa Magdaleny Gołaczyńskiej. Pracę badacza sceny niesubwencjonowanej można porównać do wysiłków Syzyfa. Poszczególne grupy wciąż zmieniają swe składy, jak również drogę poszukiwań artystycznych, trudno nadążyć za kolejnymi efemerydami. Wrocław od pewnego czasu może konkurować z innymi teatralnymi punktami na mapie naszego kraju. Działają tu bowiem zespoły, które, dzięki szybkiemu rozwojowi, ciekawym dokonaniom oraz przede wszystkim dzięki własnemu, rozpoznawalnemu stylowi, z każdym rokiem umacniają swoją pozycję. Reprezentanci nurtu pieśni i tańca - Teatr Pieśń Kozła Grzegorza Brala i Teatr ZAR Jarosława Freta ? są już jednym z ważniejszych ?produktów eksportowych? naszego miasta i osiągają sukcesy w coraz dalszych wojażach. Pozostałe grupy również znalazły pomysł na siebie ? spektakle Teatru Zakład Krawiecki wciąż oscylują wokół zagadnień kultury masowej, a w przypadku Sceny Witkacego i Ad Spectatores głównym obiektem zainteresowań jest szeroko rozumiana historia i tzw. ?teatr otoczenia?. Zakorzenienie w dziejach Wrocławia jest szczególnie widoczne w teatrze Sebastiana Majewskiego, gdzie temat losów miasta Breslau wciąż powraca? Magdalena Gołaczyńska zwraca uwagę na trudności w pełnym zdefiniowaniu opisywanego zjawiska. Granica pomiędzy teatrem niezależnym a instytucjonalnym jest przecież bardzo płynna, a w państwowych instytucjach czerpie się z rozwiązań inscenizacyjnych, które moglibyśmy nazwać offowymi. Czy w takim razie brak pokaźnego dofinansowania i ?prawdziwej? siedziby jest jedynym odróżniającym kryterium? Autorka zwraca uwagę na swoistą samowystarczalność poszczególnych grup ? zdarza się, że aktorzy sami przygotowują kostiumy, scenografię i oprawę muzyczną, podczas wystawiania sztuki napisanej przez ich lidera i reżysera w jednej osobie. Istotna jest praca zespołowa. Nie wystarczy tylko przyjść i zagrać swoją rolę ? bardzo często członkowie grupy odpowiedzialni są również za organizacyjno-marketingowe działania. Możliwość realizacji własnych wizji teatralnych i swoboda wypowiedzi wiążą się jednak z poważnymi aktorskimi niewygodami ? teatrem bez garderób, kurtyny, inspicjenta i przede wszystkim ? godziwego wynagrodzenia? Książka Magdaleny Gołaczyńskiej jest nie lada gratką dla każdego dokumentalisty ? zawarte w niej szczegółowe historie zespołów i spis wszystkich premier to prawdziwe archiwum wrocławskiej sceny niezależnej. Oczywistym mankamentem tego rodzaju opracowań jest niestety szybka dezaktualizacja danych ? od czasu publikacji pojawiły się na afiszu kolejne premiery. ?Wrocławski teatr niezależny? napisany jest stylem popularno-naukowym, ale ciekawa narracja, w której przeplatają się liczne anegdoty, wnikliwe analizy spektakli oraz rozmowy z twórcami, czynią z tej pracy swego rodzaju powieść teatralną, opatrzoną imponującym zbiorem reprodukcji teatralnych afiszy oraz fotografii pochodzących z przedstawień i z prywatnych archiwów artystów. To również ważny fragment historii życia kulturalnego naszego miasta?