Zobacz także:

Kultura i edukacja
Kultura i edukacja (konteksty i kontrowersje). Jest to interdyscyplinarne kompendium wiedzy, wpisujące się znakomicie we współczesne debaty na temat roli edukacji i kultury w konstruowaniu różnorodnych ?wersji tożsamości". A [...] pytania ?kim być?", ,jak żyć?", ,jak wychowywać?" (czy wreszcie Jak nie dać się przemielić przez sieczkę popkultury?") stawiane są w naszych (po)nowoczesnych warunkach w nieznanych dotąd kontekstach. W poszczególnych rozdziałach książki na postawione wyżej pytania daje się różnorodne (niekiedy kontrowersyjne) odpowiedzi, unikając jednak ?ideologii" i narzucania czytelnikowi ?znaczeń". [...] Z całą pewnością będzie ona wykorzystywana jako lektura obowiązkowa bądź uzupełniająca na zajęciach dydaktycznych ze studentami pedagogiki, socjologii, kulturoznawstwa, a także przez nauczycieli akademickich, prowadzących wykłady, konwersatoria i ćwiczenia podejmujące problematykę rekonstrukcji tożsamości. Książka Kultura i edukacja (konteksty i kontrowersje) ma jednak i znacznie szerszy zasięg - jest to [...] książka naukowa sensu stricto, a jej wysoki poziom merytoryczny sprawi, iż z całą pewnością spotka się z dużym zainteresowaniem naukowców podejmujących problematykę tożsamości. [...] (Z recenzji prof. zw. dr. hab. Zbyszka Melosika)

Edukacja w wolności
Bogusław Śliwerski (ur. 4 sierpnia 1954 w Łodzi), pedagog polski, profesor Uniwersytetu Łódzkiego, rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi. Ukończył pedagogikę na Uniwersytecie Łodzkim (1977), następnie podjął pracę na tej uczelni. W 1985 obronił doktorat (na podstawie pracy Metodologiczne aspekty naukowych dociekań nad samowychowaniem), w 1993 na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego uzyskał habilitację (praca Przekraczanie granic wychowania. Od "pedagogiki dziecka" do antypedagogiki). W listopadzie 1999 został mianowany profesorem nauk humanistycznych. Na Uniwersytecie Łódzkim pełni funkcje kierownika Zakładu Teorii Wychowania (od 1994) oraz kierownika Katedry Teorii Wychowania (od 2000). We wrześniu 2004 został rektorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi. W latach 2002-2004 był członkiem Państwowej Komisji Akredytacyjnej; jest wiceprzewodniczącym Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN członkiem Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów oraz wiceprzewodniczącym Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego (od 2005). Wchodzi w skład Rad Naukowych kilku czasopism pedagogicznych, m.in. "Jahrbuch fĂźr Bildungs-und Erziehungsphilosophie", "The New Educational Review", "Rocznika Pedagogicznego". Otrzymał kilka nagród Ministra Edukacji Narodowej za publikacje naukowe. Działał w harcerstwie, był m.in. członkiem Rady Naczelnej ZHP, został odznaczony Krzyżem Za Zasługi dla ZHP. Jest autorem bądź redaktorem między innymi następujących publikacji: W instruktorskim kręgu (Warszawa 1983), Młodzieżowa Agencja Wydawnicza Jak być zastępowym (Warszawa 1989) ISBN 83-203-2227-8 Wyzwania pedagogiki krytycznej i antypedagogiki (Kraków 1992, współautor T. Szkudlarek) ISBN 83-85543-06-6 Edukacja alternatywna. Dylematy teorii i praktyki (Kraków 1992) ISBN 83-85543-08-2 Kontestacje pedagogiczne (Kraków 1993) ISBN 83-85543-19-8 Edukacja w wolności (Kraków 1993, współautor W. Śliwerska) ISBN 83-85543-11-2 Wyspy oporu edukacyjnego (Kraków 1993) ISBN 83-85543-22-8 Pedagogika alternatywna - dylematy teorii (Łódź-Kraków, 1995) ISBN 83-85543-77-5 Klinika szkolnej demokracji (Kraków 1996) ISBN 83-85543-87-2 Edukacja autorska (Kraków 1996) ISBN 83-86994-21-5

Edukacja wzbogacająca życie
"Książka Marshalla podważa obecną wizję edukacji i struktur edukacyjnych. Zasady w niej zawarte mogą stworzyć harmonię w salach lekcyjnych, domach i społecznościach. Powinni ją przeczytać wszyscy pedagodzy i rodzice".

Edukacja autorska
Przedmiotem książki jest wybrany nurt edukacji alternatywnej w polskim systemie oświatowym, który nadał już początek nowemu cyklowi przemian. Gdyby bowiem sięgnąć do koncepcji zmian edukacyjnych, dokonujących się według trzech typów mechanizmów interakcyjnych w państwowym systemie oświatowym: 1) wewnętrznej inicjacji, 2) zewnętrznej transakcji i 3) politycznej manipulacji, to model poruszony w książce należałoby ulokować w pierwszym z nich. W szkolnictwie publicznym powstało przeszło 5 tys. programów i klas autorskich, wśród których zdarzały się rozwiązania wręcz przełomowe dla współczesnej pedagogiki szkolnej, ale także i pozornie alternatywne, quasinowatorskie. Wiele z nich, zarówno tych niekonwencjonalnych, oryginalnych, jak i jedynie powierzchownie modernizujących szkolną rzeczywistość miało miejsce w obszarze edukacji wczesnoszkolnej. Czym stały się klasy autorskie w naszym kraju? Jaką spełniły rolę i jaka jest ich przyszłość? Co stało się zasadniczym, fundamentalnym dla ich zaistnienia impulsem? Na te i inne pytania stara się odpowiedzieć Autor publikacji.