Zobacz także:

Gombrowicz w Europie 1963-1969
Rita Gombrowicz, kontynuując zapoczątkowaną w książce Gombrowicz w Argentynie metodę wykorzystywania wywiadów, świadectw, dokumentów - ukazuje przejmujący obraz ostatnich lat życia pisarza. "Oto zbiór wspomnień ludzi, którzy spotykali Gombrowicza w czasie jego kilkuletniego - tuż przed śmiercią - pobytu w Europie. Przygotowany przez Ritę Gombrowicz, która sama jest tutaj świadkiem koronnym, towarzyszyła bowiem swemu przyjacielowi i podopiecznemu, a potem mężowi przez ostatnie lata życia.

Podstawy psychologii realistycznej według Karola Wojtyły
Nowe przemyślenie podstaw psychologii - podstawowej nauki o człowieku - jest zatem palącą potrzebą. Wydaje się też, że wzięcie pod uwagę propozycji uznania za taką podstawę wprowadzonego przez Karola Wojtyłę rozróżnienia czynu i uczynnienia jest myślą bardzo szczęśliwą. Rozwinięcia tej propozycji podjął się, w sposób bardzo ciekawy i pobudzający do myślenia, Mirosław Harciarek w niniejszej książce. Sądzę, że jest ona warta przemyślenia, a podjęta w niej problematyka zasługuje na kontynuację i dalszą dyskusję. Prof. dr hab. Andrzej Półtawski

To piekielne kino
Oto Kuczok, jakiego nie znamy. Autor nagrodzonego scenariusza do filmu Pręgi występuje tym razem w roli krytyka filmowego. Talent literacki i pasja filmoznawcy zaowocowały zbiorem oryginalnych esejów przybliżających istotne zagadnienia współczesnej kinematografii. Autor poszukuje w dzisiejszym kinie, jak również w historii sztuki filmowej zjawisk ?źle obecnych?, skazanych na niebyt przez cenzurę obyczajową, przez krytykę zaś w najlepszym razie kłopotliwie przemilczanych. W tym sensie To piekielne kino jest przewodnikiem po filmach przeklętych, próbą rozpoznania i analizy obrazów zła w kinie. Kuczok daje świadectwo intelektualnej odwagi także w swoich rozważaniach na temat pornografii, ikonoklazmu czy też w całym bloku tekstów poświęconych filmom o umieraniu. Tom puentują bardzo osobiste refleksje autora na temat dziesiątej muzy z okresu jego pracy nad scenariuszem i na planie filmu Pręgi. To piekielne kino jest książką niepokorną, występną, łączącą w krytycznym spojrzeniu aksjologię ch...

Cicho ciszej Wybrane wiersze z lat 1963-2002
Ja sobie w pewnej chwili, już właściwie niemal na starość powiedziałem, że uprawianie poezji, jak zresztą także uprawianie filozofii, jak i uprawianie muzyki (...), ma sens tylko wtedy, gdy to się trzyma naszych tutejszych doświadczeń. Jeśli to z nich wynika, jeśli jest weryfikowane przez życiowe doświadczenie. Cała reszta jest infantylnym, nieodpowiedzialnym bredzeniem. Pisarz jest coś wart dla innych ludzi, może im być potrzebny - tylko jeśli mówi z głębi swojego doświadczenia. Inaczej to jest w ogóle niepotrzebne. Do książki dołączono płytę CD.