Zobacz także:

Problemy teorii dramatu i teatru
Antologia Problemy teorii dramatu i teatru to podstawowy podręcznik do nauki o teatrze. Jej drugie wydanie - zmienione i poszerzone - zawiera najważniejsze wypowiedzi teoretyczne o dramacie i teatrze opublikowane po 1945 r. Dzięki temu ukazuje obraz dziejów polskiej myśli teatrologicznej, ujawnia główne problemy, na których skupiła się uwaga badaczy, prezentuje ich poglądy i stanowiska metodologiczne. W pierwszym tomie znalazły się rozprawy, poświęcone ogólnej teorii dramatu i jego różnym elementom strukturalnym oraz dotyczące tzw. teatralnej teorii dramatu, wokół której przez wiele lat toczyła się zasadnicza dyskusja teoretyczna. Uwzględniono również teksty omawiające najnowsze przemiany dramatu. Drugi tom Problemów teorii dramatu poświęcony jest sztuce teatru. Oprócz rozpraw dotyczących różnych zagadnień estetyki i teorii dzieła teatralnego (funkcje mowy scenicznej, przestrzeń i czas) znalazły się tu teksty prezentujące semiologiczną i fenomenologiczną teorię teatru oraz omawiające charakterystyczne cechy teatru jako widowiska i jego miejsce wśród innych widowisk. Tom zawiera także obszerne wykazy bibliograficzne ważniejszych publikacji polskich i obcych, które ukazały się do roku 2003.

Efekt motyla Humaniści wobec teorii chaosu
Spis Treści : MATEMATYCZNA I FIZYCZNA TEORIA CHAOSU ?Chaos? w języku matematyki nie jest chaosem Fraktale w najprostszych układach dynamicznych Mówił polonista z fizykiem, ale jakim językiem? Pokusy i zagrożenia zawłaszczenia przez humanistów pojęć z nauk ścisłych TEORIA CHAOSU W BADANIACH JĘZYKA Dobrodziejstwo chaosu znaków językowych Analogia i anomalia w języku i w językoznawstwie Badania historyczne nad leksyką szansą ?uporządkowania? chaosu Uporządkowany nieporządek? O zjawisku redundacji na przykładzie nazw subiektów czynności czytania i pisania Ślad czy obecność? Staropolskie leksemy czasownikowe we współczesnej polszczyźnie O stosowności metod ścisłych w badaniach języka CHAOSMOS I DYSKURSY LITERATUROZNAWSTWA Demon Laplace?a w ogrodzie literaturoznawcy Teoria chaosu w literaturze i literaturoznawstwie. Kto i jak mówi(ł) i będzie mówił o literaturze? Chaos, porządek i paradygmaty (w naukach i literaturze) Umykanie sensu ? chaos języków ? tekst widocznie niedoczytany (Derrida, Descombes, Deleuze) Laminarna i trybulentna historia autora i jego tekstu. Perspektywa kulturowo-lingwistyczna Zamieszkać w bibliotece Babel ? o chaosie współczesnych tekstów kultury Pytania dydaktyki wobec teorii chaosu POETYKI I FIGURY CHAOSU ? INTERPRETACJE Przypadek w interpretacji Umberta Eco Poetyki Joyce?a po latach (próba lektury ?chaotycznej?) Paradoks jako figura chaosu Dramaturgia fraktalna. Szkic do analizy wybranych sztuk Tadeusza Różewicza Poetyka chaosu w prozie polskiej drugiej połowy XX wieku na przykładzie ?powieści kryminalnej? Gombrowicza i Lema Aliniowość, rozpad, chaos, czyli o tekstowych figurach entropii w prozie Zygmunta Haupta Chaos: rozpędzona lokomotywa możliwości ??bo w nieszczęściu potrzebny jakiś ład czy piękno?, czyli Czesława Miłosza porządkowanie chaosu FRAKTALNY WYMIAR KULTURY ? KONTEKSTY HISTORYCZNE I ARTYSTYCZNE Śródziemnomorski mit chaosu Problematyka perspektywy historycznej w naukach humanistycznych w metodologicznych rozważaniach Jurija Łotmana Efekt motyla a koncepcja samoorganizacji w badaniach nad procesami kulturowymi: zmiany w XVIII-wiecznej polskiej literaturze parenetycznej Wpływ motyla na rzeczywistość i jej poznanie. Na przykładzie przysłów różnych narodów Efekt motyla w psychoanalizie Pacanowskiej Anomalie w zbiorze ?ana?

Nowoczesność. Szkice o literaturze polskiej XX wieku
Książka wszechstronnie analizuje ważne zjawiska historycznoliterackie: nowoczesność i modernizm w literaturze polskiej XX wieku. Autor przedstawai zbiór studiów dotyczących najważniejszych zagadnień teorii i historii literatury niedawno zakończonego stulecia: periodyzacji, kanonu literackiego, wpływu historii na literaturę, Holokaustu, emigracji, rozwoju kierunków i metod badań literackich. Pozycja przeznaczona dla studentów polonistyki i innych filologii oraz miłośników literatury współczesnej.

O literaturze polskiej
?W ciągu trzydziestu lat Gombrowicz napisał wiele tekstów o literaturze polskiej. Żaden 2 nich nie powstał jednak jako osobny esej czy recenzja, każdy był bowiem częścią większej całości literackiej - Dziennika, Wspomnień polskich, Rozmów z Dominikiem de Roux oraz licznych wywiadów. Jest wśród tych utworów kilka tekstów, które stały się w dorobku Gombrowicza klasycznymi już portretami wybitnych pisarzy, kilku książek i literatury międzywojennej jako całości. Znakomicie napisane, pełne błyskotliwych spostrzeżeń, podsumowań, sentencji czy porównań, należą dziś do najczęściej cytowanych Gombrowiczowskich opinii o piśmiennictwie polskim XX wieku". {Włodzimierz Bolecki, Posłowie)