Zobacz także:

Islam Mały słownik
Drugie, zaktualizowane i poszerzone wydanie małego słownika o islamie, będącego swego rodzaju przewodnikiem w podróży do obcego świata ? islamu. Słownik omawia podstawowe pojęcia, postacie, instytucje i organizacje związane z islamem. Wydanie w nowym formacie. Wstęp Islam ? najmłodsza spośród istniejących religii monoteistycznych ? jest obecnie wyznawany przez ponad miliard ludzi na całym świecie, głównie w krajach Azji i Afryki, ale powoli staje się także jednym z najważniejszych wyznań w Europie, głównie z powodu licznych emigrantów ze świata muzułmańskiego, którzy przybywają do Europy Zachodniej, czy to w poszukiwaniu azylu, czy to pracy. Do Polski, jak się zdaje, nie dotrze fala emigracji muzułmańskiej, ale wyznawcy islamu są obecni w naszym kraju od kilkuset lat, stanowiąc najistotniejszy element ?polskiego Orientu?. Od kilkudziesięciu lat kraje muzułmańskie stanowią istotny czynnik kształtujący światowe stosunki gospodarcze, a przede wszystkim polityczne i religijne. Dlatego w niniejszym słowniku dużą wagę przywiązuje się do zagadnienia dialogu chrześcijańsko- -muzułmańskiego jako zjawiska, które w dużym stopniu może przesądzić o kształcie przyszłego świata. Warto, aby chrześcijanie wiedzieli, co łączy obie te religie, wywodzące się przecież z tego samego pnia biblijnego. Choć oba wyznania dzieli niemal przepaść w zakresie form kultu, to jednak ich treści w niejednym przypadku wykazują zaskakującą zbieżność. Islam zna proroków Starego Testamentu, np. Mojżesza, Abrahama. Mówi też o Jezusie, ale postrzega Go w wyraźnie innej perspektywie, wynikającej przede wszystkim z odmiennego, niż chrześcijańskie, pojmowania dziejów objawienia. Warto, żeby chrześcijanie uświadomili sobie, że słowo ?Allah? znaczy po arabsku po prostu ?Bóg? i że jest to ten sam, litościwy i miłosierny Stwórca nieba i ziemi. ?Chcemy Czytelnikom i Czytelniczkom dodać odwagi do podjęcia dialogu z muzułmanami, szukania kontaktów, gdzie tylko to możliwe. Chodzi o spotkanie z sobą, a nie przeciw sobie czy obok siebie. Tylko tak możemy ukształtować naszą przyszłość. Niniejszy mały słownik islamu chciałby być przewodnikiem w podróży do obcego świata islamu. Jeśli u kresu tej podróży wiara muzułmańska stanie się nam mniej obca, przyświecający nam zamysł będzie spełniony? ? napisali Monika i Udo Tworuschkowie we wstępie do niemieckiego wydania Słownika. W Słowniku zastosowano uproszczoną transkrypcję wyrazów i nazw arabskich, zgodną z zasadami przyjętymi przez polską arabistykę.

Liturgia prawosławna Mały słownik
Słownik, bogato ilustrowany, w zwięzłych hasłach opisuje miejsce sprawowania kultu, sprzęty, szaty i księgi liturgiczne, najważniejsze święta i formy nabożeństw, przede wszystkim Świętej Liturgii, czyli Mszy świętej, oraz uczestników sprawowanego kultu. Autorka zwraca stale uwagę na właściwą treść czynności i przedmiotów liturgicznych i ich symboliczne znaczenie. Wstęp Słownik obejmuje terminy cerkiewnosłowiańskie z zakresu prawosławnej liturgii. Jest to wybór podstawowych zagadnień, dotyczących prawosławnych nabożeństw, obrzędów, świąt, rodzajów liturgii i jej części składowych, sakramentów, liturgii Wielkiego Postu, a także kalendarza liturgicznego, ksiąg liturgicznych, śpiewu, szat, naczyń, dzwonów, wyglądu i wyposażenia cerkwi, konsekracji świątyni. Przy pisaniu słownika kierowałam się przede wszystkim tym, żeby zachować specyfikę terminologii cerkiewnosłowiańskiej, będącej nośnikiem tradycji grecko-bizantyjskiej. Jednakże zachowanie całkowitej czystości semantycznej nie zawsze okazywało się rzeczą możliwą. Trudność tkwi w tym, że terminologia cerkiewnosłowiańska nie ma właściwie usystematyzowanych i uporządkowanych odpowiedników w języku polskim. Dlatego hasła ułożone są następująco: obok termonów cerkiewnosłowiańskich występuje ich spolszczona transliteracja oraz zamienniki z odniesieniem do terminologii cerkiewnosłowiańskiej. Terminy cerkiewnosłowiańskie funkcjonują w percepcji i świadomości prawosławia w Polsce i nie wywołują jakiegoś dysonansu. Dla czytelnika, któremu są one obce mogą się stać ciekawym źródłem poznawczym odmiennej tradycji Kościoła prawosławnego, którego początki sięgają czasów apostolskich i pierwszych gmin chrześcijańskich, a jego tradycję, teologię, duchowość, życie liturgiczne ukształtowało dziedzictwo Cesarstwa Bizantyjskiego, a zatem kultury greckiej. Liturgia prawosławna jest złożona i różnorodna. I stanowi centrum duchowego życia prawosławia. Jej piękna i bogactwa nie sposób przekazać w skrótach myślowych i pojęciowych, jakim nota bene jest każdy słownik. Niepowtarzalne piękno liturgii prawosławnej, piękno nie z tego świata, emanujące dźwiękiem (śpiew), światłem (blask świec), barwą (kolorystyka samego nabożeństwa i wnętrza cerkwi), zapachem (woń kadzideł), kształtuje nie tylko myśl teologiczną, ale jest również inspirującym źródłem doświadczenia kontemplacyjnego, mistycznego i obejmuje całego człowieka: jego wyobraźnię i uczucia, myśli. Wszystkie obrzędy, sakramenty, myśl teologiczna, życie duchowe stoją pod znakiem misterium Eucharystii ? misterium Boskiej Liturgii, która obejmuje nie tylko człowieka, ale i całe stworzenie, kosmos. Jest to misterium nieustannej Pięćdziesiątnicy Ducha Świętego i doświadczenia przemienionego i zmartwychwstałego Chrystusa. Za wybitnym, polskim, prawosławnym teologiem Janem Klingerem można powiedzieć, że liturgia prawosławna jest ?jakby niebem otwartym na kształt bizantyjskiej kopuły, w której unosi się nad ziemią pełen wzniosłego spokoju obraz Chrystusa-Pantokratora? (O istocie prawosławia, IW PAX, Warszawa 1983, s. 172). Na koniec chcę podziękować Pani Taisie Haluch za udostępnienie ilustracji ze swego prywatnego księgozbioru. Elżbieta Smykowska

Mały słownik rzeczowników osobliwych
Mały słownik rzeczowników osobliwych zawiera wybrane rzeczowniki o nietypowej odmianie, używane we współczesnym języku polskim. Celem, jaki przyświecał pracy nad jego stworzeniem, było przede wszystkim uporządkowanie dotychczasowej kwalifikacji poszczególnych rzeczowników do odpowiednich klas rzeczowników osobliwych, ze szczególnym zwróceniem uwagi na odróżnienie rzeczowników nieodmiennych przez liczbę (policzalnych typu skrzypce) od rzeczowników pluralia tantum (niepoliczalny typu fusy), do których tradycyjnie są włączane. Odnotowane też zostały rzeczowniki, których odmiana nie musi sprawiać trudności, ale które są ciekawe ze względu na treść, mniej znane czy rzadziej używane (np. udry).

Mały słownik techniczny niemiecko-polski i polsko-niemiecki (format A5)
W obu częściach słownika znajduje się ok. 30 000 haseł wyjściowych (również zwroty) i ok. 50 000 ich odpowiedników czysto technicznych i w różny sposób powiązanych z techniką, przemysłem, pograniczem techniki i języka ogólnego.

Ikona Mały słownik
Ikona fascynuje współczesny świat swoją formą, kompozycją), treścią. Jej symboliczny język dysponuje niewyczerpanymi środkami komunikacji i percepcji. W niniejszym słowniku omówiono podstawowe terminy, pojęcia i techniki malarskie, związane z procesem powstawania ikon, opisano najbardziej popularne ich typy i przedstawiono najsławniejszych ich twórców. Nadto szczególną uwagę zwróco na ikonę jako dzieło sztuki objawiające to, co Boskie ? inny wymiar rzeczywistości, w którym Bóg spotyka się z człowiekiem i człowiek z Bogiem. Wstęp Ikona stanowi istotę prawosławia; jest integralnie związana z jego życiem liturgicznym i sakramentalnym. Jest czymś więcej niż dziełem sztuki. Sprowadzić ją wyłącznie do sztuki sakralnej to uczynić z niej statyczny, dekoracyjny obiekt muzealny. Ikona, jak mówi Leonid Uspienski, jeden z najwybitniejszych znawców tego malarstwa, ?to jedyna w świecie sztuka, która na każdym poziomie artystycznym, nawet rzemieślniczym, odsłania nieprzemijający sens życia, którego potrzebę tak żywą odczuwa dziś świat współczesny?. Ikona ma wiele do powiedzenia, jeżeli tylko zrozumiemy jej symboliczny język. Jest zdolna, jak się wyraził Eugeniusz Trubeckoj (jeden z największych przedstawicieli rosyjskiej myśli filozoficznej przełomu XIX i XX w.), odwrócić człowieka od ?obrazu zwierzęcego? i skierować go do ?obrazu Bożego?. Słownik jest skromną próba ukazania ikony jako pomostu przerzuconego między światem duchowym i materialnym. Elżbieta Smykowska