Zobacz także:

Liga Narodów w latach 1919-1926
Powstanie Ligi Narodów było ważnym wydarzeniem w świecie kształtującym się pod wpływem dyskusji na temat źródeł, przebiegu i wyników I wojny światowej. Powszechnemu oczekiwaniu na likwidację zła tkwiącego w wojnie najtrafniej odpowiedziały Stany Zjednoczone. Prezydent Wilson uznał utworzenie Ligi Narodów za jeden z najważniejszych celów, dla których mocarstwo to włączyło w kwietniu 1917 r. swój potencjał ekonomiczny i militarny do rozgrywającego się w Europie konfliktu. Program głoszący utworzenie powszechnej organizacji dla zapewnienia pokoju i międzynarodowego bezpieczeństwa oraz rozwoju współpracy ogółu państw świata wywołał powszechny zachwyt. [...] Różne, bardzo często sprzeczne oczekiwania wiązane z utworzeniem Ligi Narodów legły u podstaw postępującego rozczarowania, które zresztą towarzyszyło jej od narodzin aż po kres. Nadzieje na powstanie organizacji powszechnej, odpowiadającej aspiracjom państw wielkich i małych, biednych i bogatych, zwycięzców i pokonanych, metropolii i ko...

Polskie kolekcje i zbiory artystyczne we Francji w latach 1795-1919. Między ,,skarbnicą narodową" a galerią sztuki
Paryż XIX i XX wieku swoja rolę europejskiego centrum sztuk plastycznych zawdzięcza przede wszystkim muzeom (Luwr, pałac Luksemburski) i regularnie organizowanym Salonom. Wszak miasto to słynne było wówczas także z kolekcji prywatnych. One to właśnie w dużym stopniu tworzyły dzisiejszą historię sztuki, dostarczając jej autorom materiału badawczego. Czasem udostępniane paryskiej publiczności, nieraz darowane muzeom, wystawiane na wystawach sztuki dawnej oraz współczesnej i na sprzedaż w H'otel Drouot, są istotną częścią dziedzictwa kulturalnego francuskiej stolicy. Niewątpliwie winny zająć należne sobie miejsce w zbiorowej pamięci, podobnie jak legenda Montmartre'u i Montparnasse,u. Książka traktuje o polskim wkładzie w ten fragment paryskiej historii sztuki.

Szymon Czechowicz 1689 - 1775
Szymon Czechowicz (ur. przed 22 lipca 1689 w Krakowie, zm. 21 lipca 1775 w Warszawie) - polski malarz. Pochodził z rodziny złotników. Dzięki protekcji Franciszka Maksymiliana Ossolińskiego w 1711 rozpoczął studia malarskie w Akademii Świętego Łukasza w Rzymie. W 1716 zdobył nagrodę Akademii. W 1731 powrócił do Polski. Malował obrazy religijne (jego obrazy znajdują się w kościołach m. in. Wilna, Krakowa, Lwowa, Warszawy, Poznania, Lublina, Opola Lubelskiego i Lubartowa) i portrety (rodziny Ossolińskich, Sułkowskich, kanclerza wielkiego litewskiego Jana Fryderyka Sapiehy, hetmanów wielkich Klemensa Branickiego i Wacława Rzewuskiego, wojewody sandomierskiego Jana Tarło i innych). Zmarł w 1775 i został pochowany w warszawskiej krypcie Ojców Kapucynów.

Białorusini w polskich regularnych formacjach wojskowych w latach 1918-1945
Autor omawia udział obywateli narodowości białoruskiej w wojsku II Rzeczypospolitej, Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie oraz Wojsku Polskim na froncie wschodnim. Analizuje przy tym ich postawę wobec obowiązku służby wojskowej, przedstawia też politykę władz polskich w stosunku do nich. Ważny wątek książki stanowi prezentacja losów żołnierzy-białorusinów po zakończeniu II wojny światowej - część z nich pozostała na obczyźnie, część powróciła w rodzinne strony, doświadczając za swoją przeszłość różnego rodzaju represji. Książka ta, przywraca pamięć o Białorusinach - żołnierzach Rzeczypospolitej, stanowi również wymowne świadectwo polsko-białoruskiego braterstwa broni w walce ze wspólnym wrogiem. To pionierskie opracowanie powstało na podstawie gruntownych badań przeprowadzonych przez Autora w archiwach i bibliotekach Bialorusi, Litwy, Polski i Wielkiej Brytanii.

Architektura i urbanistyka Torunia w latach 1871-1920
"...okres ten przyniósł wiele interesujących realizacji oraz koncepcji rozwoju przestrzennego miasta (...) Wszystko to, co dokonało się w grodzie Kopernika w ciągu zaledwie 50 lat jego przynależności do Cesarstwa Niemieckiego rzutuje w znacznym stopniu na charakter i wygląd Torunia także w chwili obecnej, a więc już w pierwszych latach XXI wieku..."