Zobacz także:

Kino bezpośrednie (1960 - 1963)
Monografia amerykańskiego ruchu direct cinema, który w latach sześćdziesiątych XX wieku zrewolucjonizował film dokumentalny, wprowadzając do niego - zgodnie z zapowiedziami samych twórców - obiektywny zapis rzeczywistości. Kino bezpośrednie to próba odrzucenia nagromadzonych konwencji tradycyjnego kina w nadziei ponownego odkrycia rzeczywistości, która umyka innym formom filmu i reportażu. Książka ta skupia się na latach 1960-1963, to jest na prapoczątkach kina bezpośredniego i na działalności grupy Drew Associates, z której wywodzą się wszyscy najważniejsi filmowcy związani z tym ruchem. Jej autor - najlepszy w Polsce znawca kina dokumentalnego - szczegółowo omawia filmy, które powstały w tym okresie. Ukazuje, jak nowinki techniczne, a zwłaszcza skonstruowanie lekkiego, przenośnego sprzętu filmowego, wpłynęło na poetykę kina dokumentalnego. Analizuje usytuowanie ruchu w ówczesnym pejzażu filmowym Stanów Zjednoczonych, w tym zwłaszcza jego związki z telewizją oraz awangardą filmową. Wskazuje też na sposób, w jaki przejawiały się w filmach bezpośrednich niektóre ważne zagadnienia społeczne owego czasu, takie jak walka z segregacją rasową czy przewartościowania w zakresie kulturowych wizerunków płci.

Słoneczne kino Pedra Almodovara
Monografia twórczości jednego z najbardziej popularnych i najczęściej nagradzanych reżyserów europejskich. Jakie jest kino Almodóvara? ? pyta autorka. Z jednej strony wulgarne, przejaskrawione, kiczowate i ekshibicjonistyczne, z drugiej ? subtelne, ciepłe, nostalgiczne, czasem eleganckie. Mazierska przygląda się kinu swojego bohatera nie tylko z punktu widzenia filmoznawcy, ale i przez pryzmat historii, polityki, a także rozmaitych rewolucji społecznych i obyczajowych. Powstały w wyniku tak drobiazgowej obserwacji portret artysty wychodzi poza sztywne ramy krytyki filmowej, przeradzając się w barwną opowieść o Hiszpanii ostatniego ćwierćwiecza i jej niepokornym kronikarzu.

Kino niezależne w Polsce 1989-2009
Kino niezależne w Polsce 1989-2009 to podsumowanie dwóch dekad rozwoju tego zjawiska i próba stworzenia jego "historii mówionej". Z rozmów z czołowymi twórcami offowymi powstała książka o entuzjazmie, działaniu zespołowym i realizowaniu projektów, niesformatowanych na potrzeby rynku.

To piekielne kino
Oto Kuczok, jakiego nie znamy. Autor nagrodzonego scenariusza do filmu Pręgi występuje tym razem w roli krytyka filmowego. Talent literacki i pasja filmoznawcy zaowocowały zbiorem oryginalnych esejów przybliżających istotne zagadnienia współczesnej kinematografii. Autor poszukuje w dzisiejszym kinie, jak również w historii sztuki filmowej zjawisk ?źle obecnych?, skazanych na niebyt przez cenzurę obyczajową, przez krytykę zaś w najlepszym razie kłopotliwie przemilczanych. W tym sensie To piekielne kino jest przewodnikiem po filmach przeklętych, próbą rozpoznania i analizy obrazów zła w kinie. Kuczok daje świadectwo intelektualnej odwagi także w swoich rozważaniach na temat pornografii, ikonoklazmu czy też w całym bloku tekstów poświęconych filmom o umieraniu. Tom puentują bardzo osobiste refleksje autora na temat dziesiątej muzy z okresu jego pracy nad scenariuszem i na planie filmu Pręgi. To piekielne kino jest książką niepokorną, występną, łączącą w krytycznym spojrzeniu aksjologię ch...

Kino australijskie
Kino Australii to nie tylko Peter Weir, Mad Max i ?Krokodyl" Dundee, australijskość to niekoniecznie Aborygeni, kangury i opera w Sydney. Książka Marka Haltofa pozwala poznać kino tego kraju - jego korzenie, twórczość najwybitniejszych reżyserów, główne dzieła, nurty i wątki tematyczne. Jednocześnie autor ukazuje kinematografię Australii jako nieustanną próbę zdefiniowania nowego kontynentu i zmierzenia się z kwestią narodowej tożsamości; bada, w jaki sposób filmy tworzą wizerunek Australii, wizerunek, który rzutuje na nasze wyobrażenia o tym odległym i egzotycznym kraju.