Zobacz także:

Jan Paweł II do rodaków Testament
Pielgrzymki do Polski. Najważniejsze przesłania "... W chwili, w której przychodzi mi wracać do Watykanu, spoglądam raz jeszcze na was wszystkich ; wielką radością i dziękuję Bogu, że dane mi było ;nowu przebywać w Ojczyźnie.(...)Zachowuję w pamięci rozmodloną rzeszę wiernych, świadectwo viary Kościoła w Polsce i waszej ufności w moc Bożego nilosierdzia. Żegnając się z Polską, pragnę was vszystkich, drodzy rodacy, serdecznie pozdrowić. Tak wielu mnie oczekiwało, tak wielu pragnęło się ze mną potkać. Nie wszystkim było to dane. Może następnym razem..."

Walka o kształt harcerstwa w Polsce 1980-1990
W pracy ukazano działalności harcerskich środowisk"niepokornych" (działających jawnie, niezależnie od władz i wbrew statutowi organizacji w ramach ZHP) i "niezależnych" (podejmujących jawne działania harcerskie i skautowe poza ZHP), na przestrzeni lat 1980-1990 w Polsce. Rozprawa podejmuje próbę pełnego odtworzenia najważniejszych wydarzeń, ustalenia rzeczywistych struktur, form podjętej działalności oraz inicjatorów, liderów poszczególnych środowisk i wybranych przez te struktury władz krajowych. Opisuje także etapy kształtujących się relacji "niepokornych" i "niezależnych" z opozycją (np. NSZZ "Solidarnośc") i szczegółowo z Kościołem katolickim. Podejmuje ocenę zagadnienia opisu i strategii działań komunistów wobec nielegalnej działalności harcerskiej w stanie wojennym i w okresie późniejszym, aż po "okrągły stół" i nowelizację prawa o stowarzyszeniach (marzec 1990 r.) w oparciu o nieznane dotąd archiwalia. Ustala też wzajemne relacje międzyśrodowiskowe "niepokornych" i "niezależnych" oraz ich strategię wobec oficjalnego krajowego ZHP, a także władz Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju (z siedzibą władz w Londynie) i światowego skautingu. Opisuje także pionierską działalność tych struktur wobec Polaków żyjących w ZSRR i ich pomoc w odrodzeniu się polskiego harcerstwa na Litwie, Łotwie, Białorusi i Ukrainie. Jej treść oparta jest głównie na archiwaliach krajowych i zagranicznych, wielu relacjach osobowych, prasie drugiego obiegu i wydawnictwach oficjalnych.

Jan Paweł II i Benedykt XVI śladami Jezusa
Miejsce narodzin wiary i kolebka cywilizacji chrześcijańskiej: Ziemia Święta i Rzym. Nie wszyscy mogą wybrać się tam osobiście, by stąpać śladami Jezusa i św. Piotra. Ten album jednak pozwala każdemu odetchnąć atmosferą tamtych miejsc oraz poznać je z bliska. Wędrując po kartach książki pielgrzymujemy wspólnie z... dwoma papieżami! Po Ziemi Świętej kroczymy wraz z Janem Pawłem II, a z Benedyktem XVI poruszamy się po różnych miejscach Stolicy Piotrowej ? uczestniczymy w obchodach Wielkiego Tygodnia, najbogatszego okresu liturgicznego. Fantastyczne zdjęcia Adama Bujaka ? mistrza fotografii religijnej, autora ponad 120 albumów! ? ukazują więcej, niż dostrzec może oko zwykłego pielgrzyma. Po pierwsze, artysta miał wyjątkową możliwość przebywania w bezpośredniej bliskości obu papieży. Po drugie, dzięki doświadczeniu i talentowi potrafi znaleźć zarówno niecodzienne punkty obserwacyjne (np. dachy jerozolimskich świątyń czy rzymska kolumnada Bernniniego), jak i wydobyć z tła niezwykłe detale, prawdziwe perły, dowody geniuszu dawnych rzeźbiarzy, architektów, malarzy. Przemieszczamy się od Synaju po Jordan, od Jeziora Galilejskiego po Betlejem. Wstępujemy na Górę Błogosławieństw i Górę Tabor. Poznajemy Nazaret i Kafarnaum. Z Góry Oliwnej spoglądamy na Jerozolimę, by potem zejść na dół i zadumać się w Wieczerniku lub przy Grobie Matki Bożej. Artysta uwiecznił także historyczne, jedyne w dziejach wydarzenie: Mszę św. koncelebrowaną przez ziemskiego Następcę Chrystusa przed pustym grobem Naszego Pana. Prawie dwa tysiące lat temu w Rzymie osiadł ten, którego Jezus wyznaczył na swego pierwszego następcę, św. Piotr. Bazylika jego imienia to największa świątynia chrześcijan. Jej wspaniałość przybliża ten album. Wspaniałość i podniosłość, którą bez wątpienia najbardziej odczuwa się podczas Wielkiego Tygodnia. Oglądamy z bliska także pierwotną katedrę biskupów Rzymu: Bazylikę św. Jana na Lateranie. Dzięki świetnym portretom poznajemy bliżej Benedykta XVI ? widać, że wzbudza wielką sympatię, zwłaszcza wśród młodzieży, podobnie jak jego wielki poprzednik Jan Paweł II. Bogate w rzeczowe informacje podpisy pod zdjęcia oraz dwa świetnie czytające się eseje pogłębiają naszą wiedzę o Ziemi Świętej i Watykanie; m.in. objaśniają symbolikę obrzędów, strojów liturgicznych, kolorów. Nawet dla kogoś, kto pielgrzymował do tych świętych miejsc, album ?Jan Paweł II i Benedykt XVI śladami Jezusa? będzie wzruszającym przypomnieniem, cenną pamiątką. Jeśli do bogactwa treści dodamy szczególnie wysoki poziom edytorski, to możemy być pewni, że trzymamy w ręku książkę szczególnie wartościową, wyjątkową.

Koszalin
W 1991 roku Ojciec Święty przyjechał z pielgrzymką do wolnej Polski. Swoją wizytę rozpoczął od Koszalina. Miasto to na zawsze pozostało wierne Janowi Pawłowi II. 15 lat po pielgrzymce mieszkańcy Koszalina uroczyście świętowali rocznicę tego wielkiego wydarzenia. W publikacji zostały przywołane słowa Ojca Świętego wypowiedziane w Koszalinie. Na pięknych fotografiach pokazano najbardziej wzruszające momenty z papieskiej wizyty. Czytelnik zapozna się także z najważniejszymi wydarzeniami z dziejów miasta, jego zabytkami i nowoczesną zabudową. Zobaczy również najciekawsze zakątki regionu (m.in. Kołobrzeg, Piłę, Darłowo, Krąg). Szczególnie cenne są archiwalne zdjęcia z wakacji Karola Wojtyły, który niegdyś wypoczywał w okolicach Koszalina.

Malarstwo gotyckie w Polsce T. 1-3
Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk oddaje do rąk Czytelnika kolejną część monumentalnej serii Dzieje Sztuki Polskiej. Jest to syntetyczno-dokumentacyjne opracowanie pt. Malarstwo gotyckie w Polsce, równie obszerne, jak poprzedzające go człony serii: Sztuka polska przed-romańska i romańska (1971 r.), Architektura polska XVIIwieku (1980 r.) i Architektura gotycka w Polsce (1995 r.). Zainicjowana w Pracowni Sztuki Średniowiecznej Instytutu, do roku 1985 kierowanej przez docent Teresę Mroczko, książka ta jest urzeczywistnieniem koncepcji zarysowanej w latach 1985-1987 podczas wielu dyskusji grona najlepszych w naszym kraju znawców malarstwa średniowiecznego. Badacze uczestniczący w tych naradach zdawali sobie równocześnie dobrze sprawę z licznych niedostatków, jakie niesie przyjęty przez nich podział publikacji na tradycyjne dyscypliny, malarstwo i rzeźbę, rozbijający niekiedy problematykę zarówno treściową, jak i ściśle artystyczną takich organicznych całości, jak np. późnogotyckie oł...