Zobacz także:

Muzeum zaginionych dzieł
Książka poświęcona fascynującej historii kradzieży dzieł sztuki. Autor pokazuje z jednej strony pracę zespołów Scotland Yardu, FBI i Interpolu wyspecjalizowanych w odzyskiwaniu skradzionych skarbów, z drugiej ? stojący za kradzieżami mroczny świat podziemia. Stawka po obu stronach jest bardzo wysoka. Wielu ze skradzionych arcydzieł o światowej randze prawdopodobnie nigdy nie da się odzyskać. Niektórych szeroka publiczność może nie ujrzeć już nigdy. Muzeum zaginionych dzieł daje niespotykaną możliwość rzucenia okiem na te utracone skarby.

Wyznania złodzieja dzieł sztuki
? niepublikowane dotąd wyznania złodzieja sztuki zwanego przez prasę ?Arsene'em Łupin muzeów" ? szczegółowa relacja z 7 lat działalności Breitwiesera ? historia człowieka, który chciał stworzyć w swoim pokoju najpiękniejsze muzeum świata Stephane Breitwieser opowiada, w jaki sposób, wraz ze swoją partnerką, udało mu się bez większych trudności ukraść około 300 niezwykle cennych przedmiotów. Jak forsował muzea, sale aukcyjne, zamki, a także kościoły, by zdobyć dzieła Watteau, van Dycka, Bruegela, Cranacha, a również cenne platery, rzeźby, a nawet jak zdołał ukraść arras o powierzchni dziesięciu metrów kwadratowych!

Ars Longa Vita Brevis tradycyjne i nowoczesne metody badania dzieł sztuki
W lutym 2002 roku minęła dziesiąta rocznica śmierci profesora Zbigniewa Brochwicza (1924?1992), długoletniego kierownika Zakładu Technologii i Technik Malarskich w Instytucie Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa UMK w Toruniu. W ciągu minionych lat odczuwało się dotkliwy brak tego wybitnego konserwatora i badacza dzieł sztuki. Profesor dr Zbigniew Brochwicz należał do inspiratorów i organizatorów Instytutu Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa oraz Wydziału Sztuk Pięknych, będąc jego dziekanem w latach 1972-1975.

Capoeira brazylijska forma sztuki
Capoeira splata walkę, muzykę, taniec, modlitwę i rytuał w przemyślną strategię, dzięki której ludzie mogą razem żyć, trudzić się, obchodzić uroczystości, a przede wszystkim przetrwać. W swojej książce Bira Almeida- albo Mestre Acordeon, jak z szacunkiem nazywa się go w kołach związanych z capoeirą dokumentuje swą własna tradycję zarówno okiem historyka, jak i namiętnym sercem capoeirista. Przenosi on czytelnika od początku historii Nowego Świata w Brazylii przez ulice dwudziestowiecznej Bahii (duchowego domu capoeiry) aż do gigantycznych miejskich ośrodków w Ameryce północnej (gdzie jak grzyby po deszczu)wyrastają nowe linie sukcesji starych mistrzów). Książka ta jest wartościowa dla wszystkich zainteresowanych tradycjami etnokulturowymi, sztukami walki i muzyką, a także tych, którzy pragną usłyszeć słowa prawdziwego mestre, oddanego misji zachowania swego afro-brazylijskiego dziedzictwa.

Biuletyn informacyjny konserwatorów dzieł sztuki
Postępy w wykrywaniu ksylofagicznych owadów niszczących drewno zabytków w Polsce Zastosowanie INAA do identyfikacji bieli ołowiowej w obrazach szkoły śląskiej z XV wieku Gotycka antyfona na obrazie "Matki Boskiej z Dzieciątkiem" z kościoła p.w. Św. Piotra i Pawła w Krakowie Ikona Św. Mikołaja III Międzynarodowe Sympozjum Restauracji i Rekonstrukcji Ceramiki Europejskie Targi Konserwacji Zabytków i Renowacji Miast