Zobacz także:

Wiersze i historie do opowiadania
Najnowszy tom wierszy Andrzeja Kanclerza pt. Ludzie bez strychów odczytuję jako doniosły, wyrazisty głos człowieka autentycznie przejętego kształtem, który przybiera człowiek XXI wieku.

Marcin Kozera i inne opowiadania
Wybór obejmuje opowiadania: Boże Narodzenie Olek Ptaki Pies Marcin Kozera

WZYWAM 07... TOM 1 OPOWIADANIA MILICYJNE
O książce: Historie kryminalne gloryfikujące pracę naszych dzielnych stróżów prawa z czasów PRL, ówczesnych ?detektywów? rozwiązujących trudne zagadki, często ?z trupem w tle?, w sposób nie mniej interesujący niż ich współcześni odpowiednicy. Pasjonująca lektura dla wszystkich miłośników kryminałów! Fragment opowiadania Andrzeja Szczypiorskiego WYSPA CZTERECH ŁOTRÓW I W wigilię świętego Mateusza roku 1588 statek korsarski ?Emma? szedł pod wszystkimi żaglami kursem na Cartagenę, gdzie kapitan Matthews zamierzał wyładować skrzynię ze skarbami. Na wysokości Tobago ?Emma? osiadła na mieliźnie. W wiele lat potem znaleziono szczątki statku, a na nim szkielety całej ? jak się zdawało ? załogi. Ale minęło znów lat siedemdziesiąt i oto na bezludnej wysepce, oddalonej trzydzieści mil morskich od owej złowieszczej mielizny wyprawa hiszpańska odkryła obozowisko, w którym odnaleziono szkielety czterech ludzi, a przy nich prymitywną mapę, sporządzoną na skrawku żaglowego płótna. Rysunek zdawał się świadczyć, że zawiera szyfrowaną informację, gdzie złożono bezcenny skarb korsarza Matthewsa. Usiłowania Hiszpanów, zmierzające do odnalezienia skrzyni, nie przyniosły powodzenia. Tajemnicza mapka, którą nazwano testamentem z Wyspy Czterech Łotrów, powędrowała do Europy, a jej ślad zaginął potem wśród splątanych ścieżek handlarzy antykami, sztychami i mapami dawnych epok. Skarb budził przez czas jakiś emocje poszukiwaczy przygód, zorganizowano nawet kilka nieudanych wypraw w XIX wieku, ale nieznajomość miejsca ukrycia skrzyni i brak owej unikalnej mapy sprawiły, że w końcu Wyspa Czterech Łotrów przeszła do legend, opowiadanych przez starych żeglarzy... II Idąc Floriańską, przypomniała sobie nagle, że zostawiła parasolkę u stryja. Dzień był chmurny, duszny, zbierało się na burzę. Wróciła więc, wyrzucając sobie nieuwagę. Była nieco zdenerwowana, dochodziła już dwunasta, a miała tego dnia wiele drobnych, lecz kłopotliwych spraw do załatwienia. Wchodząc do ocienionej, mrocznej bramy natknęła się na wysokiego mężczyznę w popielatym garniturze, białej koszuli bez krawata i jasnych, niemal białych półbucikach. Spojrzał na nią czujnie i wyszedł na ulicę. Wbiegła po schodach na pierwsze piętro. Drzwi do mieszkania były uchylone. Nagle doznała niemiłego wrażenia, że stało się coś złego. Pchnęła drzwi, które lekko skrzypnęły. Długi, mroczny korytarz. Cisza. ? Stryju! ? powiedziała. Nie odezwał się. Przed kwadransem, kiedy wychodziła od niego, siedział w fotelu w swoim malutkim, zagraconym pokoju. ? Stryju! ? powtórzyła głośniej. Serce zaczęło jej bić gwałtownie. Przeszła wzdłuż korytarza, ku uchylonym drzwiom pokoju. Stary siedział w fotelu. Twarz miał zwróconą w stronę okna, skąd sączyło się światło, scedzone przez chmury. Wokół pomarszczonej, pożółkłej szyi człowieka zaciśnięta była nylonowa pończocha. Obok fotela, na dywanie, leżała książka, która zsunęła się z kolan. Stary człowiek ma szeroko otwarte, zdumione oczy. Jego twarz wyraża napięcie. Więcej napięcia niż lęku. I to już było wszystko.

Nowele i opowiadania
Henryk Sienkiewicz (1846-1916), powieściopisarz, nowelista i publicysta okresu pozytywizmu. Był jednym z najpopularniejszych pisarzy polskich, docenianym zarówno przez krytyków, jak i czytelników, pierwszym, któremu można by nadać miano twórcy bestsellerów. Jego twórczość była powszechnie znana i czytana w większości polskich domów. W bogatej spuściźnie literackiej Sienkiewicza znajdują się zarówno nowele, np. Latarnik (1882), Janko Muzykant (1880), jak i powieści, spośród których największą popularność zyskały Trylogia (1883-1888), a wśród młodszych czytelników W pustyni i w puszczy (1911). W 1905 roku otrzymał nagrodę Nobla. Sienkiewicz napisał około 50 małych utworów epickich. Pozostają one nieco w cieniu powieściowego dorobku autora Trylogii, choć to właśnie nowele i opowiadania dominowały w jego twórczości do czasu, gdy zyskał sławę dzięki powieściom historycznym. Sienkiewicz uprawiał różne odmiany nowelistyki. Obszerne szkice (Szkice węglem, Za chlebem, Bartek Zwycięzca) sąsiadują w jego dorobku z powiastkami (Hania), obrazkami (Jamioł) i nowelą klasyczną z silnie zaznaczoną pointą (Sachem, Janko Muzykant, Latarnik). W obrębie nowelistycznej twórczości pisarza wyróżnić można według Henryka Markiewicza trzy podstawowe kręgi tematyczne: chłopski, antyzaborczo-patriotyczny i amerykański, które przeważnie się ze sobą łączą; pierwsze dwa wpisują się ściśle w nurt głównych zainteresowań pisarzy-pozytywistów, zaś tzw. "nowele amerykańskie" zrodziły się na podłożu obserwacji i doświadczeń zebranych przez pisarza w czasie jego podróży do Stanów Zjednoczonych.