Zobacz także:

Dozór policji jako środek zapobiegawczy w polskim procesie karnym
Stan prawny na 1.02.2008 r. Niniejsza monografia stanowi pierwszą w polskiej literaturze prawniczej próbę kompleksowej analizy instytucji dozoru Policji w polskim procesie karnym. Generalnym założeniem przyjętym w pracy jest zaprezentowanie tego nieizolacyjnego środka zapobiegawczego na szerokim tle: dogmatycznym, historycznym, statystycznym i pragmatycznym oraz ocena jego modelu normatywnego. W opracowaniu poruszono m.in. kwestie związane z rodzajami oddania pod dozór w systemie prawa karnego, genezą i ewolucją dozoru Policji, a także omówiono funkcje i podstawy tego środka zapobiegawczego. Gruntownej analizie poddano poszczególne rodzaje obowiązków nakładanych na oskarżonego w ramach dozoru Policji, jak również odniesiono się do procedury stosowania oraz zasad wykonywania tego środka. Przeprowadzone rozważania stanowiły kanwę do sformułowania zamieszczonych w końcowej części pracy wniosków de lege lata i postulatów de lege ferenda. Wartość poznawczą monografi i wzbogacają przeprowadzone badania aktowe, które stanowią tło dla dociekań teoretycznoprawnych. Analizie poddano 524 sprawy karne, w których łącznie zastosowano 560 dozorów Policji. Adresaci: Książka ma szeroki krąg odbiorców. Adresowana jest przede wszystkim do praktyków wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania, sędziów, prokuratorów, adwokatów, funkcjonariuszy Policji, ale także studentów wydziałów prawa chcących poszerzyć wiedzę z zakresu nieizolacyjnych środków zapobiegawczych. Spis treści: Wykaz skrótów str. 11 Periodyki str. 11 Akty prawne str. 13 Organy orzekające str. 14 Wstęp str. 15 Rozdział I Charakter prawny środków zapobiegawczych str. 25 1. Środki zapobiegawcze a środki reakcji karnej str. 25 2. Środki zapobiegawcze w systemie procesowych środków przymusu str. 33 2.1. Systematyka środków przymusu str. 33 2.2. Izolacyjny środek zapobiegawczy str. 43 2.3. Nieizolacyjne środki zapobiegawcze str. 48 3. Funkcje środków zapobiegawczych str. 59 3.1. Pojęcie funkcji środków zapobiegawczych str. 59 3.2. Procesowe funkcje środków zapobiegawczych str. 63 3.3. Pozaprocesowe funkcje środków zapobiegawczych str. 65 3.3.1. Funkcja prewencyjna str. 65 3.3.2. Funkcja wychowawcza str. 70 3.3.3. Funkcja antycypacji represji karnej str. 73 3.3.4. Funkcja restytucyjna str. 75 4. Środki zapobiegawcze a prawa i wolności obywatelskie str. 75 4.1. Rodzaje praw i wolności obywatelskich ograniczanych w związku z zastosowaniem środków zapobiegawczych str. 75 4.2. Zasada proporcjonalności i zasada określoności ustawowej ingerencji str. 79 4.3. Zakaz stosowania analogii str. 82......

Pojęcie i funkcje społecznej szkodliwości czynu w prawie karnym
Praca obejmuje teoretyczno-prawne rozwrażania na temat pojęcia ?społecznej szkodliwości czynu zabronionego" w polskim prawie karnym. W nauce prawa karnego stanowi ona pierwszą od kilkudziesięciu lat kompleksową próbę ustalenia karnoprawnej istoty i funkcji tego pojęcia. W szczególności wskazuje na różnice pomiędzy obecnym pojęciem ?społecznej szkodliwości czynu", a ?społecznym niebezpieczeństwem czynu" z poprzednich kodyfikacji karnych. Tytułowe zagadnienie dotyczy przesłanek zastosowania oraz kształtu reakcji karnoprawnej. Praca adresowana jest więc nie tylko do teoretyków prawa karnego, lecz również do organów wymiaru sprawiedliwości.

Pierwszoinstancyjne wyrokowanie merytoryczne poza rozprawą w polskim procesie karnym
Niniejsza książka poświęcona jest nieopracowanej dotąd w piśmiennictwie kompleksowo problematyce wydawania przez sąd I instancji wyroku w kwestii winy i odpowiedzialności karnej oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy. Możliwość wyrokowania na posiedzeniu pojawiła się w szerszym zakresie wraz z nowelizacją k.p.k. z dnia 10 stycznia 2003 roku. Celem pracy jest uporządkowanie problematyki, ukazanie potrzeby wyróżnienia nowego typu posiedzeń sądowych służących wydawaniu wyroku merytorycznego poza rozprawą główną oraz wykazanie pilnej potrzeby ich opracowania. Refleksje o genezie i ewolucji konstrukcji służących orzekaniu o przedmiocie procesu poza rozprawą główną prowadzą autorkę do wniosku o wytworzeniu się w systemie polskiego prawa karnego procesowego modelu wyrokowania merytorycznego, alternatywnego wobec orzekania na rozprawie głównej. Analiza formalna i funkcjonalna kompleksu przepisów normujących ten model orzekania pokazuje, że stanowi on odrębną instytucję procesową, której autorka nadaje nazwę "pierwszoinstancyjne merytoryczne wyrokowanie poza rozprawą główną". Poddając ją dalszej analizie, poszukuje założeń konstrukcyjnych dla jednolitego modelu odbywania posiedzenia służącego wydaniu wyroku. Spis treści: Wykaz skrótów Wprowadzenie Rozdział 1 Wyrokowanie poza rozprawą - ustalenia terminologiczne Rozdział 2 Geneza i ewolucja rozwiązań karnoprawnych i karnoprocesowych służących orzekaniu o przedmiocie procesu poza rozprawą główną 2.1. Uwagi wstępne 2.2. Ewolucja konstrukcji warunkowego umorzenia postępowania karnego - rozważania karnoprocesowe 2.2.1. Warunkowe umorzenie w powojennych projektach ustaw karnych 2.2.1.1. Uwagi wstępne 2.2.1.2. Projekt kodeksu karnego z 1956 r. 2.2.1.3. Projekt kodeksu karnego z 1963 r. 2.2.1.4. Projekt kodeksu karnego z 1966 r. 2.2.2 Warunkowe umorzenie w przepisach ustaw karnych z 1969 r. 2.2.3. Nowe rozwiązania procesowe dotyczące orzekania w kwestii warunkowego umorzenia w kodeksie postępowania karnego z 1997 r. 2.2.4. Stan prawny w zakresie procesowej drogi orzekania w kwestii warunkowych umorzeń po nowelizacji "styczniowej" z 2003 r. 2.3 Skazanie bez przeprowadzania rozprawy - art. 335 i 343 k.p.k. 2.4. Orzekanie merytoryczne w trybach uproszczonych 2.4.1. Wyrokowanie na posiedzeniu w trybie nakazowym w polskim prawie karnym procesowym 2.4.2. Skazanie w trybie art. 474a k.p.k. w zw. z art. 387 k.p.k. - novum od 2003 r. 2.5. Ocena perspektyw rozwoju konstrukcji prawnych służących wydaniu wyroku poza rozprawą główną....

Korupcja w polskim prawie karnym na tle uregulowań międzynarodowych
Monografia ?Korupcja w polskim prawie prawie karnym na tle uregulowań międzynarodowych? ma charakter prawnoporównawcze. Dokonano w niej ? po raz pierwszy w polskim piśmiennictwie prawniczym ? analizy procesu umiędzynarodawiania karnych regulacji antykorupcyjnych, a także procesu implementacji antykorupcyjnych przepisów międzynarodowych do prawa karnego w różnych państwach, w tym w Polsce. Dużo uwagi poświęcono ponadto kwestii zgodności polskiego prawa karnego z międzynarodowym antykorupcyjnym prawem karnym.

Podmiotowość cywilnoprawna w prawie polskim Wybrane zagadnienia
Niezwykle interesujący tom, o którego wartości decyduje nie tylko tematyka, ale ? w większym może jeszcze stopniu ? nazwisko jego redaktora, uznanego cywilisty, prof. Edwarda Gniewka. Składają się nań artykuły poświęcone zagadnieniom, których ranga wzrosła po roku 1989. To jest w okresie, gdy kraj nasz odzyskał warunki, by znów móc stać się państwem prawa, a nie wyłącznie ideologii. Łukasz Błaszczak wykazuje na przykładach, że może istnieć podmiotowość procesowa (a więc zdolność sądowa) bez podmiotowości prawnej (a więc zdolności prawnej). Edward Gniewek analizuje tę nieco ?ułomną? osobę prawna, jaka jest powołana do zarządzania nieruchomością wspólną tak zwana wspólnota mieszkaniowa. Rafał Gołąb przedstawia kwestię ograniczania de facto zakresu zdolności prawnej niektórym podmiotom prawa cywilnego (szczególnie osobom fizycznym), choć ? jak konstatuje ? w doktrynie nie ma o tym mowy. Anna Koronkiewicz zajmuje się źródłami i niektórymi aspektami podmiotowości cywilnoprawnej spółki cichej, a zwłaszcza jej aktualnym, bardzo niepokojącym ?normatywnym niebytem?. Joanna Kuźmicka-Sulikowska omawia współczesne polskie ustawodawstwo wyznaniowe i osobowość prawną związków wyznaniowych w RP ? nieco wbrew tytułowi ? poczynając od II Rzeczypospolitej i dochodząc do III RP przez okres PRL-u. Piotr Machnikowski pisze o zdolności deliktowej osoby fizycznej i pewnych niedomogach zdolności deliktowej osoby prawnej jako konsekwencji jej konstrukcji w polskim prawie. Elwira Marszałkowska-Krześ i Ewa Rudkowska-Ząbczyk rozważają wybrane aspekty postępowania odrębnego w sprawach gospodarczych po nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego w listopadzie 2006 r. Marcin Podleś i Bogusław Sołtys analizują obowiązujący obecnie w polskim prawie charakter prawny spółki cywilnej i jego konsekwencje (także zdecydowanie niepożądane) dla jej reprezentacji wobec osób trzecich. Anna Stangret-Smoczyńska zajmuje się bankiem jako ?osobą prawną szczególnego rodzaju? oraz poszczególnymi obowiązkami i uprawnieniami banków, które takie ich klasyfikowanie uzasadniają. Robert Stefanicki wreszcie zajął się ewolucją pojęcia ?konsument? na terenie Wspólnoty Europejskiej od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku poczynając. Zauważając pozytywne aspekty tego procesu, podkreśla jednocześnie, że wyraźną cezurą jest tu początek lat dziewięćdziesiątych ? do tego czasu pojęcie to było zdecydowanie niedookreślone. Na koniec Wojciech Szydło przedstawił katalog (niepełny) regulacji normatywnych Skarbu Państwa ? instytucji prawnej istniejącej od wczesnej starożytności, a przecież do dzisiaj rozumianej bardzo niekiedy niejednoznacznie, co jest niewątpliwie konsekwencją jego długiego istnienia i funkcjonowania w bardzo różnych okresach historycznych i bardzo różnych strukturach politycznych i formalno-prawnych.